Oransız hatalar(!) (Hakkâri'de 19 Mevsim- 5.5)

  Oransız hatalar(!)

Ücretli öğretmen atamalarının açıklandığı gün, her zaman olduğu gibi yine dairedeydik. Çaycısından sekreterine, şefinden güvenlik görevlisine herkesle tanışıyorduk artık. İsmi açıklanan arkadaşlarla hemen irtibat kurup çağırdık, bir an evvel okulu açabilmek için.


Bütün öğrencilerin köye alınmasından büyük ve saçma bir sürpriz ne olabilir diye sorulsaydı, kesinlikle aklımıza gelmeyecek olaylar oluyordu. İhtiyaçtan fazla, çok fazla öğretmen vermişlerdi. Sınıfların küçüklüğü sebebiyle mi öngörmüşlerdi ihtiyacı da böyle yapmışlardı, yoksa mahsus bize iş çıkarmaktan zevk mi alıyorlardı, anlamak zordu.


30 Matematik dersi için üç öğretmen atamışlardı. Fen, Sosyal ve Türkçe gibi miğfer derslerde de durum aynıydı. Ne yapacaktık? İçinden çıkmak için en az birkaç gün daha eğitim heba olacaktı sırf bu yüzden. Bombayı elimize bırakıp gitmişlerdi. Arkadaşlar geldiklerinde onlar da şaşırdı.


İnsanla alay mı ediyorlardı! Evinin dibindeki okulda hiç masrafsız bile olsa, 10 derslik ek ücret için kimse göreve başlamazdı. Ki bizimki, 45 km. uzakta bir köy okuluydu. Hem servis ücreti vereceksin, hem de her gün bu yolu tepeceksin. Ayrıca her gün dersleri çakışan öğretmenler olacağından servis de karışacaktı. Hem koltuk yetmeyecek hem ücret tahakkuk ettirmede büyük problemler çıkacaktı. Acaibü’l garaip bir durumdu.


Ayaküstü işin içinden çıkamayacaktık, oturduk konuştuk, yine olmadı. Müdüre çıktık durumu anlattık. Biraz dinledi ve aa hâle bak tüh ahvâlimize nedense bizim hiç aklımıza gelmeyen o müthiş çözümü söyledi: ‘Fazla gelenler kendini geri çeksin, birer kişi alsın görevleri.’ Nasıl yani, anlamadık? Bu muydu, bu kadar kolay mıydı? İnsanların aileleri vardı, planları sınav hazırlıkları vardı. Vardı da vardı.


Masa başında sayılarla işleri hallettiğini sanmak nice kolaydı değil mi? Kâğıt üstünde alternatifi olmayan, ama vicdanları yaralayan, zaman kaybettiren bu metodu uygulayacaktık mecburen. Arkadaşlar kendi aralarında konuştular, anlaştılar. Hemen hepsiyle yeni tanışıyorduk. Dediğim gibi ilk seneki ön lisans mezunları gitmiş, eğitim fakültesi branştan meslekten kişiler gelmişti. Bekârlar evlilere, sınavcılar bir de köyün ve yolunun kahrını çekmemek için diğerlerine bıraktılar. İsimleri belirleyip başlama yazılarını yazdırmak üzere personel şefine teslim ettik.

 

 

Şimdi burada mayınlı araziye giriyoruz; aman dikkat, eşeğimiz yok, isteyenler gruptan ayrılabilir:

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Turgut Reis’e gelmeden önceki son birkaç günüme dair

Resim
  Turgut Reis’e gelmeden önceki son birkaç günüme dair (6-10 Eylül 2014) 1- Sen de kim oluyorsun yahut p ersona non grata veya kifayetsiz muhteris Azmedip ve hazmedip; açıcam ağzımı, yumucam gözümü dinlendirip sözümü dillendiricem, vesveselere kulak vermeyen dimağımdakilerin dudaklarımdan çıkmadan önce damağıma verdiği zevkle ağır ağır, fütursuzca ve pervasızca sunturlayarak zincirleyerek küfredicem. Terbiye etmeye niyetlenmediğim düşüncelerimi bileyleyip sövücem. ‘Yöntem sıkıntısı çekmediğim apaçık.’ ‘Ben nefsimi, hakikatin onu incitmesine müsaade etmeyecek şekilde eğitmeye çalışıyorum,’ diyen filozofa az biraz yol verip hem algı hem olgu hem de yargı dağıtıcam. Bir şeyi o şey yapan şey her neyse; şehrin yolunda gitmeyen ruhu Zap gibi, derdimi aldım da ediyom ezber! ‘Sen hep kendine önlemler aldın/ Ben kendime yasaklar koydum/ Önümüzde barajlar var/ Bu su hiç durmaz/ Bu su hiç durmaz.’ Bunlarla uğraşırken Çarşamba günü il müdürü çağırdı. Zaten merkezdeydik, arabamız vardı ya...
Devamı

Bunu bana yapmayacaktın!

Bunu bana yapmayacaktın! Aşşa mağalleden çok sevdiim bi ağbimizin, çok sevdiim bi sözü vardır: ‘Yannış yapalsan, yannış yapalla.’ Yapılması gerekip yapılmayanların çanımıza tıkadığı otlar kadar, yapılmaması gerekip yapılanların canımıza çıktığı kaçak katlar da âşikâr. İdarenin iradeden yoksunluğuyla oran orantıdan habersiz oluşu çorba edilince, ihtirasın bedeline borderline’da katlanırsın. Fasit dairende otuz beş kişiye talimat verebilirsin, ama hiçbiriyle tek kelime konuşamayabilirsin de. Ya da o büyük gücün yüzünden odana tıkılı ve homurdanarak geçebilir saatlerin, kafanda tilkiliklerle. Kimseyle yalın ve dürüst olamazsın. Tebessümlerin ardına gizlenen ve hesaplar peşinde takla atan kasıtlı cümleleri avlamakla uğraştırırsın o tertemiz ve kıvrımsız beynini. Yorulursun, gereksiz ve yoktan yere. Bunu kendine neden yapıyorsun demeyeceğim sana, çünkü sen safi kötüsün, ne hâlin varsa gör. Ama bunu bana yapmayacaktın olum, yapmamalıydın! Sen şimdi...
Devamı

Hakkâri'ye gidiş hâlleri-1

  1.      Belirsizlik Mevsimi Dalında uzmanlaşamamış kuş ‘Yakın yerde soluklanacak gölge bana yok, Uzun yola çıkmaya hüküm giydim.’ (İsmet Özel, Mataramda Tuzlu Su ) Hukuk okuyup kendime hâkim olmak, ekonomi okuyup başkasının parasını saymak veya hendese tahsil edip boyumun ölçüsünü görmek istemediğimden, öğretmenlik okuyup çocukların başına çorap olacaktım. Ama önce atanmam gerekiyordu. 14 Aralık ’ta tercihleri sonlandırmış, iki gündür sonuçları bekliyorduk.10’da açıklanacaktı. Avareler, aylaklar, bohemler ve flanörlerce i yi zaman geçirmenin önündeki engel olarak görülen dakikliğin çok umurlarında olduğunu sanmıyorum, ama saniye sekmedi. Muhtemelen başak biri vardı sistemin başında. Bakanın konuşması birçok kanaldan canlı yayınlandı. Genel vaziyetten, istatistiklerden bahsetti, sonra temsilen o meşhur kırmızı düğmeye bastı. Salonda avaz avazçığlıklar, eller ağızda yaşlar çenede birbirlerine sarılmalar, telefonla müjde vermeler kameralara yansıd...
Devamı