Gelenler gidenler (Çavdarlar) (Hakkâri'de 19 Mevsim- 10.9)

 

Gelenler gidenler

Çavdarlar

Merkezde ilk senemizde sadece dayıoğlum evimize gelebilmişti. Köydeyse dört kere misafir ağırladık. Birincisi yine Emre Çavdar ve ailesiydi. Dayım ve yengem de Iğdır’dalardı. Otomobille hep birlikte geldiler. Cuma günüydü. Millî Eğitimde işlerim vardı, eşim de gelmişti alışveriş için. Merkeze tırmandılar, buluştuk, yüklendik, birlikte köye geçtik. Kararmaya başlayan havayla yollar ve genel olarak manzara da silikleşmeye başlamıştı. Dayım direksiyonda Emre’yle ben ön koltukta, üç kadın ve çocuklar arka koltuktaydılar. Tarih 15 Kasım 2013’tü. Nereden mi hatırlıyorum? Çünkü Pazar günü ALES vardı ve Emre görevli olduğundan cumartesi günü gittiler hemen.

 

Asfaltı çiğnerken, virajları alırken, dağlardan sıyrılırken işgüzarlık yapıp, biraz da, bakın ne zor şartlarda çalışıyoruz içgüdüsüyle mayın patlamış yerleri gösteriyor;  bu yama mayından sonra yapılmış, şurada yol kesmeler oluyor diye ağzımı gevşetmiş, kimse uyarmayınca da tutmamıştım. İlk defa ailecek akrabalarımız gelmişti. Yengeler anlattıklarımın hemen o an da olabileceği düşüncesiyle ürpermişler yol boyunca.

 

Akşam iyice çökmüştü, hemen eve geçtik. Bizde çok olmadığından komşulardan yatak yorgan almıştık. Misafir odasını da ayarlamıştık. Saatlerce konuştuk, hasret giderdik. Sabah güzel bir kahvaltıyla devam etti sohbet. Dayım bahçeye gelen çocuklara güreşe dair eğitim veriyor, biz de yengemi bulmuşken hazırlığını yaptığımız aşureyi yine bahçedeki ocakta pişirmeye başlıyorduk. Emre’yle köyü dolaştık biraz, okulun oralara gittik gezdik. Dere ıslahı ve okul inşaatı devam ediyordu. Bir düğün de vardı okulun üst bahçesinde, onu da görmüş oldu.[1]

 

Sonra ‘yarın sınav görevim var, bugünden gitmemiz gerekiyor’ diye mânâsız bir laf etti. Benim de moralimi bozdu. İş miydi yani, gitmeyeydi, bir başkası illa bulunurdu yerine. Gitmezse bir sene görev alamama durumu vardı, buna maruz kalmak istemiyordu.

 

O çöküntüyle iyice saçma sapan düşüncelerle birkaç saat daha kaldılar. Eve vardığımızda aşure hazırdı, en son onu yemiştik, iyice aceleye getirip öğleden biraz sonra yola çıktılar. Iğdır’a gitmeleri nereden baksan 7-8 saat sürerdi. Hevesimiz kursağımızda kalmış, sadece varlıklarının bile ne büyük lütuf olduğundan habersiz hızlıca gelip bir solukta çekip gitmişlerdi.

[1] Bir Hakkârili yalnız başınayken dizlerini titretir, iki kişi olunca volta atmaya başlarlar. Üç oldu mu sayı, kol kola girip halaya dururlar.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Turgut Reis’e gelmeden önceki son birkaç günüme dair

Resim
  Turgut Reis’e gelmeden önceki son birkaç günüme dair (6-10 Eylül 2014) 1- Sen de kim oluyorsun yahut p ersona non grata veya kifayetsiz muhteris Azmedip ve hazmedip; açıcam ağzımı, yumucam gözümü dinlendirip sözümü dillendiricem, vesveselere kulak vermeyen dimağımdakilerin dudaklarımdan çıkmadan önce damağıma verdiği zevkle ağır ağır, fütursuzca ve pervasızca sunturlayarak zincirleyerek küfredicem. Terbiye etmeye niyetlenmediğim düşüncelerimi bileyleyip sövücem. ‘Yöntem sıkıntısı çekmediğim apaçık.’ ‘Ben nefsimi, hakikatin onu incitmesine müsaade etmeyecek şekilde eğitmeye çalışıyorum,’ diyen filozofa az biraz yol verip hem algı hem olgu hem de yargı dağıtıcam. Bir şeyi o şey yapan şey her neyse; şehrin yolunda gitmeyen ruhu Zap gibi, derdimi aldım da ediyom ezber! ‘Sen hep kendine önlemler aldın/ Ben kendime yasaklar koydum/ Önümüzde barajlar var/ Bu su hiç durmaz/ Bu su hiç durmaz.’ Bunlarla uğraşırken Çarşamba günü il müdürü çağırdı. Zaten merkezdeydik, arabamız vardı ya...
Devamı

Bunu bana yapmayacaktın!

Bunu bana yapmayacaktın! Aşşa mağalleden çok sevdiim bi ağbimizin, çok sevdiim bi sözü vardır: ‘Yannış yapalsan, yannış yapalla.’ Yapılması gerekip yapılmayanların çanımıza tıkadığı otlar kadar, yapılmaması gerekip yapılanların canımıza çıktığı kaçak katlar da âşikâr. İdarenin iradeden yoksunluğuyla oran orantıdan habersiz oluşu çorba edilince, ihtirasın bedeline borderline’da katlanırsın. Fasit dairende otuz beş kişiye talimat verebilirsin, ama hiçbiriyle tek kelime konuşamayabilirsin de. Ya da o büyük gücün yüzünden odana tıkılı ve homurdanarak geçebilir saatlerin, kafanda tilkiliklerle. Kimseyle yalın ve dürüst olamazsın. Tebessümlerin ardına gizlenen ve hesaplar peşinde takla atan kasıtlı cümleleri avlamakla uğraştırırsın o tertemiz ve kıvrımsız beynini. Yorulursun, gereksiz ve yoktan yere. Bunu kendine neden yapıyorsun demeyeceğim sana, çünkü sen safi kötüsün, ne hâlin varsa gör. Ama bunu bana yapmayacaktın olum, yapmamalıydın! Sen şimdi...
Devamı

Hakkâri'ye gidiş hâlleri-1

  1.      Belirsizlik Mevsimi Dalında uzmanlaşamamış kuş ‘Yakın yerde soluklanacak gölge bana yok, Uzun yola çıkmaya hüküm giydim.’ (İsmet Özel, Mataramda Tuzlu Su ) Hukuk okuyup kendime hâkim olmak, ekonomi okuyup başkasının parasını saymak veya hendese tahsil edip boyumun ölçüsünü görmek istemediğimden, öğretmenlik okuyup çocukların başına çorap olacaktım. Ama önce atanmam gerekiyordu. 14 Aralık ’ta tercihleri sonlandırmış, iki gündür sonuçları bekliyorduk.10’da açıklanacaktı. Avareler, aylaklar, bohemler ve flanörlerce i yi zaman geçirmenin önündeki engel olarak görülen dakikliğin çok umurlarında olduğunu sanmıyorum, ama saniye sekmedi. Muhtemelen başak biri vardı sistemin başında. Bakanın konuşması birçok kanaldan canlı yayınlandı. Genel vaziyetten, istatistiklerden bahsetti, sonra temsilen o meşhur kırmızı düğmeye bastı. Salonda avaz avazçığlıklar, eller ağızda yaşlar çenede birbirlerine sarılmalar, telefonla müjde vermeler kameralara yansıd...
Devamı